Muziek gaat doorgaans over expressie en de ontwikkeling van het zelf. Als techniek je groter maakt dan je in werkelijkheid bent, wordt het een afhankelijkheid die de vrijheid van ideeën inperkt.
Het begint er zo langzamerhand op te lijken dat iedereen die zich creatief uit een verklaring moet afleggen over zijn eigen authenticiteit en hoe deze zich verhoudt met betrekking tot AI, wat natuurlijk een merkwaardige en bedenkelijke ontwikkeling is. We moeten ons hier natuurlijk alleen tot de muziek beperken want het veld dat AI beslaat is erg groot.
Als je even achterom kijkt en naar wat componisten, tekstdichters en schrijvers in de voorbijgaande jaren en eeuwen hebben bewerkstelligd, dan kan de conclusie je niet ontgaan zijn dat het menselijk creatief potentieel erg groot moet zijn. De vraag doemt dan ook op hoe dit tot stand komt. Bij de meeste kunsten speelt zelfrealisatie, of het putten uit het zelf, een grote rol en dit proces lijkt op een oneindige ontwikkeling van de persoonlijkheid en internalisaties die aan de oppervlakte gebracht worden. Wat we persoonlijkheid noemen kunnen we voor het gemak opvatten als een stapeling van sprekende voorouders waar jij de regie over voert en alles wat je daar vervolgens bijleert en aan toevoegt. Hierbij ga ik ervan uit dat we niet als een tabula rasa ter wereld komen maar als een verzameling voorouders met een nieuw gezicht.
De ontwikkeling van de persoonlijkheid is dan ook de weg van de innerlijke stem die je meer te vertellen heeft dan wie dan ook omdat het jezelf betreft. Dit is niet iets wat je aan een ander kan vragen of een ander voor je kan doen maar wat je zelf tot ontwikkeling kan brengen, alleen dan wel in groepsverband als je iets collectiefs doet.
Eigentijdse muziek gaat voor een groot deel over expressie en de ontwikkeling daarvan en als techniek je groter maakt dan je in werkelijkheid bent, wordt er een afhankelijkheid gecreëerd die de vrijheid van ideeën inperkt.
Als componist , tekstdichter en multi instrumentalist weet je dat de ontwikkeling van je muzikale vermogens belangrijk is om zo dicht mogelijk bij het idee te komen waar je in de eerste instantie mee bezig bent. Studeren, gefocust zijn en blijven zijn daarbij nu eenmaal een groot onderdeel van je ontwikkeling en uiting. Je kan bijvoorbeeld beter goed leren zingen dan de autotune erop los te laten en te klinken als iedereen. Het cliché van negenennegentig procent transpiratie en één procent inspiratie blijkt veel waarheid te bezitten. Talenten hebben we allemaal en zijn er in vele soorten en maten maar het ontwikkelen hiervan geeft vaak de doorslag of het iets substantieels krijgt. Het eerste idee voor een compositie of tekst kan als mystiek voorkomen en hoeven ook niet nader bepaald te worden maar de uitwerking zal vakkundig moeten gebeuren. Een idee voor een muziekstuk of album kan er in enkele minuten zijn inclusief titels en stukken tekst en muziek maar de uitwerking ervan hangt af van kunde en inzicht van de persoon die het moet doen. Als we in deze stroom van ontwikkelingen dingen van buitenaf toevoegen zal dit in de compositie hoorbaar worden, citaten daargelaten. Om tot een intrinsiek geheel te komen kan je beter de delen die je al hebt met zichzelf laten spreken, spiegelen of doorontwikkelen.
Als je de muziek serieus neemt en dus ook jezelf en niet als een lege huls wilt achterblijven is het verstandiger om terug te vallen op je eigen innerlijke stem en de ontwikkeling daarvan. Ook als je denkt met een muzikaal idee of tekst vast te zitten, dan levert concentratie en een goede wandeling meer op om een gedachte sprong te maken dan je te richten op een machine die je na je mond wilt praten.
‘Oke’, denken is een traag proces en ligt niet altijd aan de oppervlakte voor je klaar maar alles wat jezelf bedenkt is rijker en krachtiger dan een machine omdat het meer eigen is en je hoeft je ook nergens voor te schamen. Toegegeven dat dit proces doorgaans voor jonge mensen moeilijker is dan voor ouderen omdat men steeds uit zichzelf gehaald wordt door de waan van de dag en je hersenen nog niet volgroeid zijn en het dus vooral van spontane opwellingen moet hebben. Daarom zal men zeggen als het wel op afroep lukt dat je een oude geest bezit. Maar het gaat natuurlijk niet over snelheid maar over een begin maken van de juiste houding en je niet te veel laten meeslepen door de waan van de dag, je bent immers van alle tijden en als bestuurder van die tijden kan je er iets eigentijds aan toevoegen. De eisen van de wereld kunnen ten slotte van een andere orde zijn waarbij zoiets vaags als tijdgeest een grote rol speelt. Als je zelfrealisatie daar parallel mee loopt kan dat iets opleveren als herkenbaarheid of succes, maar het kan niet het uitgangspunt zijn. Als je je daar te veel aan overgeeft dan raak je meestal uit het proces en kom je er na verloop van tijd achter dat je iets aan het dienen bent waar je meestal niet in contact mee staat. Het wordt een zwart gat voor jezelf dat na verloop van tijd ook niets meer te vertellen heeft en dan gaat het over een vrij lege bezigheid van geld verdienen, wat niet verkeerd hoeft te zijn maar je persoonlijkheid blijft dan ook ingewikkeld.
In deze tijd van verstrooiing, commercie, scoren, look a likes en copy Cats is het verleidelijk om je te richten tot AI maar als je het ontwikkelen van je persoonlijkheid serieus neemt, door te bouwen aan jezelf, kan je dat beter laten. De meeste antwoorden over jezelf liggen doorgaans ook in jezelf.
Johnny Groenen
