Muziek gaat doorgaans over expressie en de ontwikkeling van het zelf. Als techniek je groter maakt dan je in werkelijkheid bent, wordt het een afhankelijkheid die de vrijheid van ideeën inperkt.

Op het album “Brugman” worden er in tien songs vijfenzeventig tot tachtig uitdrukkingen en beeldspraken gebruikt die het uitgangpunt waren voor de teksten. Door ze door elkaar en tegenover elkaar te gebruiken ontstond er een wereld van gedachten waar de tekstschrijver alleen met wat associatief denken nauwelijks nog iets aan toe te voegen had. Het heeft zichzelf geschreven. Er zijn nauwelijks woorden aan vuil gemaakt.

Moeten we het er nogmaals over hebben of kunnen we nu beter wat gaan doen. Het zijn van die vragen op onze reis waar veel tijd aan verspild kan worden terwijl het station al gepaseerd is.

Bij het aanleggen van een reeks, een verzameling of concept zijn er altijd zaken, dingen of ideeën die buiten de scope vallen. In het streven naar ordening komen we er achter dat de chaos groter is dan we hem gedacht willen hebben. Niet alle appels van de boom worden namelijk gegeten of als voedsel aangeboden.

Toen een journalist in een interview aan Bob Dylan vroeg hoe het kwam dat hij zo bijzonder was keek Bob de journalist lang en strak aan, wende zijn gezicht af en liet een stilte vallen, draaide terug en antwoordde dat hij het een merkwaardige vraag vond omdat hij de journalist net zo bijzonder vond als […]

In de twee opvolgende nieuwe albums van The Greenman staan bijzondere mensen centraal en wordt het bijzondere in de mens belicht. Het eerste album “Carry” is een eerbetoon aan ogenschijnlijk gewone mensen die door bepaalde omstandigheden in het bijzondere terecht zijn gekomen. Op het tweede album “Conatus” zal het bijzondere in de mens vanuit het perspectief van het magisch realisme in het kind aan de orde komen.

Als je iets wilt beschrijven of zelfs beweren dan zal je in acht moeten nemen dat je dat bijna altijd doet vanuit een bepaald belang, perspectief of standpunt, daar is geen ontkomen aan.

Als kind op een katholieke school zitten betekent vaak dat godsdienstles en bijbehorende rituelen een onderdeel zijn van het vormend onderwijs. Een van de rituele waar je jong mee geconfronteerd wordt is de communiegang. Ter voorbereiding op deze eerste communie wordt er extra aandacht gegeven aan de verhalen uit de Bijbel.